Nederlands         English


Home

AFRIKA  -  CENTRAAL AMERIKA  -  EUROPA  -  USA  -  ZUID AMERIKA

Ecuador: de amazing Quilotoa hike en loop trail


De afgelopen week trokken we door de Ecuadoriaanse Andes, langs afgelegen bergdorpjes en ruim 40km aan epische uitzichten. Oftewel de beroemde Quilotoa trail. Onze eerste meerdaagse hike ever! Zonder gids. Alleen wij tweetjes. Plus backpacks.

Quilotoa krater rondreis Ecuador

Een nacht voor vertrek verblijven we in het dorpje Latacunga. We rusten goed uit en delen onze backpacks opnieuw in. Een deel van onze bagage droppen we namelijk hier, in het hostel. Dan is het snel tijd voor een stevig ontbijt, laatste check en off we go!

Dag 1 Sigchos-Isinlivi

De bus naar het startpunt, Sigchos, uit Latacunga gaat vrijwel direct. En rijdt lekker vlot door het landschap vol slingerweggetjes. Tot we opeens wel heel erg lang stilstaan. Wegwerkzaamheden legt de chauffeur na een tijdje uit. Ze verwachten over twee uur verder te kunnen rijden. Great. We verwachten vandaag 4 uur te wandelen over de 12km. Uitstappen en lopen heeft gezien de stijging van het pad weinig zin. Tandje bijzetten straks dus. Voor Tom overigens wel weer een mogelijkheid om die lange stelten te strekken.

Toachi vallei Quilotoa loop rondreis Ecuador

Van het eindstation lopen we direct naar de bakker in het dorp. Daar kopen we gauw een belegde sandwich. Die we al lopend opeten. We vertrekken namelijk laat en willen niet in het donker nog onderweg zijn! Het eerste uur is goed te doen. Veel grind, gras en hier en daar een lange afdaling. Ook is het groene uitzicht nu al indrukwekkend. Halverwege, na het oversteken van de rivier Toachi, is alles helaas modderig, glad en aardig steil. Dus Anita is enorm happy met haar nieuwe wandelschoenen (aanrader voor deze trek). En de perfecte wandelstok die ze in de berm ziet liggen. De klim komt op den duur uit bij de hoofdweg. Dat wil zeggen: eindelijk een soort van asfalt! Deze leidt ons langs lokale boerderijtjes en maïsvelden. Waar we aan de praat raken met een groepje dames in traditionele kledij. Voor zover we nog energie voor Spaans hebben dan. Het laatste stuk naar Isinlivi lopen we met ze op.

Traditionele kledij Quilotoa loop rondreis Ecuador

Als we aankomen bij Llullu Llama schemert het al. Kleine kans dus op een kamer. Gezien de populariteit van de mountain lodge. En het feit dat we gevoelsmatig drie uur achter lopen op de andere hikers. Toch besluiten we even te spieken, wellicht voor een bord goed eten. En daar krijgen we absoluut geen spijt van. Wow, wat een knus en stijlvol plekje. Er blijkt zelfs een sauna te zijn! En een wisselend driegangen menu inclusief. Heaven. Gelukkig voor ons hebben ze nog ruimte. We kunnen kiezen uit een prettig bed in een van de dorms of een prachtige cabin. Met open haard en superwarme douche! Ietsje boven budget dat wel. Maar daar wil het vriendelijke team wel over meedenken (Wellicht heeft het iets met onze vermoeide look te maken?). Dus slapen we uiteindelijk voor een zacht prijsje in een sfeervol huisje.

Llulu Llama Isinlivi Quilotoa loop rondreis Ecuador
Anita in cabin Llulu Llama Isinlivi rondreis Ecuador
Muur Llulu Llama Isinlivi Quilotoa loop rondreis Ecuador

Dag 2 Isinlivi-Chugchilan

In de ochtend staat er een lekker en zeer uitgebreid ontbijt klaar. Vers fruit, yoghurt met kokosgranola, scrambled eggs, en heerlijk zelfgemaakt brood. Perfecte bodem voor de zes uur durende hike van 13km naar Chugchilan. Waar we nu op dag twee wél ontspannen aan beginnen. Compleet met een strakblauwe lucht.

Navigatie Quilotoa loop rondreis Ecuador

We volgen net als een dag eerder de uitgestippelde kaart op Maps.me. Zo nemen we een paar keer een toegevoegde shortcut ipv de reguliere wegwijsbordjes. Die zijn vaak iets steiler, maar het geeft je meer tijd om rustig aan te doen. Op deze manier kunnen we dus juist langer van de natuur en een paar extra pauzes genieten. In plaats van de eerste bij het volgende hostel te willen zijn. Tussendoor passeren we ook nog heel random iemands erf. Dat blijkt de eigenaar wel prima en best hilarisch te vinden. Hij biedt ons zelfs nog iets voor onderweg aan. Op dit soort momenten zijn we altijd erg blij met ons basic Spaans. Het is interessant en leuk om met de bevolking te kunnen communiceren. Ook al is het maar een simpel gesprek. Je ziet mensen bij wijze van opleven. En oprecht dankbaar zijn voor het steken van tijd en energie in het leren van de taal (veelgehoorde opmerking). We voelen vandaag soms wel dat onze benen ‘zwaar’ zijn. Zeker het flinke stuk naar de vallei beneden. Daar wacht een idyllische lunchspot direct aan de rivier. De Llullu Llama sandwich en een stukje van onze chocolade voorraad (iedereen heeft iets nodig om het vol te houden, right?) maken het helemaal af. Tot slot een slok water en door.

Ook de laatste kilometers van dag twee wegen het zwaarst, vooral na de stijging van 2870m naar 3200m hoogte. En het sneaky plaatsnaambord ‘Bienvenidos a Chugchilan’ ongeveer 3km voor het dorp. In het Cloudforest Hostel spotten we ook het toffe Britse (Michael & Olivia) en Amerikaanse stel (Bryan & Anna) uit Llullu Llama. Een chille avond avonturen uitwisselen dus.

Dag 3 Chugchilan-Quilotoa

Aangezien dag drie volgens de kenners het zwaarst is besluiten we vroeg te vertrekken. Na wederom een stevig ontbijt. En een kop van onze coca thee tegen eventuele hoogteziekte. Het dorpje Quilotoa ligt namelijk op 3900m hoogte. Voor ons is de natuur op dit stuk het mooiste tot nu toe. Veel afwisseling tussen boerderijen, beekjes, vallei en miniscule dorpjes. Vaak bestaan ze uit niet meer dan een handjevol huizen, een kerk en soms een schooltje. In een van zulke dorpjes verkoopt een familie de opvallende paarse bloemen die je echt overal ziet. We begrijpen pas later dat de bonen van deze zogeheten chocho (lupineplant) een populaire snack zijn. Ze groeien makkelijk in de Andes en bevatten veel eiwit, mineralen én weinig ongezonde vetten. Sommige wetenschappers beweren zelfs dat ze het stikstofgehalte in de bodemgrond kunnen reinigen. Say what. Het zijn dus basically een soort milieubewuste hipsterplanten.

Het duurt niet lang voor we de andere hikers tegenkomen. De sportieve Britten halen ons met speels gemak in, Bryan en Anna gaan ongeveer gelijk op. Dus besluiten we bij de gezamenlijk lunchstop een beetje in elkaars buurt te blijven. Ook erg praktisch, want sommige delen van het pad ontbreken (lees grote gaten dus springen!). Na 14 intense kilometers komen we aan bij de Quilotoa krater. Tenminste dat zegt Maps. Wij zien alleen een hoop mist en regen. Plus een bordje ‘cafe y té caliente’. Waar we allemaal best wel zin in hebben. Wel balen van de view. De gastvrouw raadt aan om geduldig te zijn. En twintig minuten later klaart het plotseling helemaal op. Het blauwgroene meer is echt geweldig om te zien! Zo’n gek idee dat we nu op de rand van een gigantische, slapende vulkaan staan. Met een mok hete muntthee (plus chocolade) in de hand.

Nog 2 uur hiken naar het dorpje Quilotoa te gaan. Inmiddels zijn we al ruim 6 uur onderweg. De smalle route loopt vlak langs de afgrond, soms met een serieuze daling. Niet heel erg prettig. Anita herhaalt dan ook graag de lifesaving kwaliteiten van de gevonden wandelstok. Op een open stuk treffen we een jongetje (ongeveer 8 jaar oud) die ons een snellere weg wil wijzen. ‘Jullie volgen nu de weg voor het vee’ zegt hij lacherig. Okay, prima. Verklaart wel de verbaasd kijkende llama’s van zonet. Uiteindelijk bereiken we veilig de top. En dan volgt de onderhandeling. ‘Hulp in nood’ heeft voor toeristen namelijk een prijskaartje. En het jongetje is duidelijk getraind op zijn pokerface. Voor $40 is hij tevreden. Dat gaat even niet door vriend. Een chocolade energybar en $2, muchias gracias!

Hij is niet de eerste die om ‘money’, ‘candy’ of ‘presents’ vraagt tijdens deze hike overigens. Kijk naar de inkomsten van een gemiddelde toerist versus een gezin uit deze dorpjes en je begrijpt waarom. Al zijn de meeste locals erg vriendelijk, behulpzaam en zelfs wat verlegen. Wij kiezen er in ieder geval bewust voor om dit gedrag nooit, letterlijk, te voeden. Maar iedereen moet vooral zijn eigen keuze maken in zo’n situatie natuurlijk.

We slapen die nacht in Hostal Chukirawa, waar Michael en Olivia ook toevallig zijn. De volgende ochtend is het dus extra gezellig bij het ontbijt; we made it! Voor vertrek maken we nog een app-groep aan, daarna trekt iedereen zijn eigen plan.

Dat van ons is het lopen van de 4 uur durende loop trail rondom de Quilotoa krater. Waar we enthousiast aan beginnen, tot we de klim naar het hoogste punt spotten. Met mul zand. Plus enorm steil paadje aan de andere kant. Thanks, but no thanks voor mij en mijn zwakke enkels. Dus besluiten we genoeg te hebben gesport voor nu. En laten het uiteindelijk bij een halve loop. Wel genieten we nog even van een lunch met uitzicht. Om met een voldaan gevoel in de bus naar Quito te stappen. Wat was dit een speciale ervaring!


Haal het meeste uit je hike

-Download deze overzichtelijke map van de trail voor Maps.me (Thanks a million Jimmy en Sarah van The Practical Vagabonds!) No #fail op je trail, promise

-Neem de tijd om te wennen aan de hoogte voor je begint. Zeker als je op Quito vliegt vanuit een land dat niet op 2800m hoogte (Isinlivi, de eerste stop) ligt. Ons koude kikkerlandje bijvoorbeeld. Om tijdens de trek symptomen van hoogteziekte te voorkomen: take it eeeasy en geniet van het waanzinnige landschap

-Eigenwijze Tom liep de hele route op zijn hardloopschoenen, maar we raden je toch aan om wandelschoenen te dragen. Of in ieder geval schoenen met voldoende profiel/grip. En kijk ook vooral onderweg of je een geschikte tak ziet liggen die als trekking pole kan dienen

-Laat je overbodige spullen achter in Latacunga. Bij je hostel in een locker dan he. Vooral als je met alleen handbagage reist, zoals wij, is dat erg prettig. Wel genoeg contant geld meenemen, in dit deel van Ecuador hebben ze bepaald geen creditcard cultuur

-Vrijwel alle hostels bieden een prima diner en ontbijt aan (inclusief) plus lekkere sandwiches to go (niet perse gezond, maar dat sport je er met speels gemak weer vanaf). Alleen water en wat snacks inpakken dus


27-05-2019